Αντώνιος Οικονόμου

Υδραίος πλοίαρχος και πρωτεργάτης της Επανάστασης στο νησί του. Έζησε το 18ο αι. Λίγο πριν από την έναρ­ξη της Επανάστασης, το μικρό ιστιοφόρο του ναυάγησε έξω από το Γιβραλτάρ και αναγκά­στηκε να πάει στην Κωνσταντινούπολη για να βρει πιστωτές και να ναυπηγήσει νέο. Εκεί συ­ναντήθηκε με τον Παπαφλέσσα, ο οποίος τον μύησε στη Φιλική Εταιρεία και του ανάθεσε να επαναστατήσει την Ύδρα γιατί ως τότε οι Υ­δραίοι πρόκριτοι δίσταζαν να ξεσηκωθούν και ζητούσαν εγγυήσεις για τη σοβαρότητα του κι­νήματος. Είχαν ζητήσει αίφνης από τον Α­ναγνωσταρά, όταν είχε πάει στο νησί τους για να τους ξεσηκώσει, έγγραφο του Ιω. Καποδί­στρια ή άλλη έγκυρη βεβαίωση ότι ο Καποδί­στριας ήταν αρχηγός της Φιλικής Εταιρείας. Ε­πειδή όμως ο Νικηταράς αδυνατούσε να τους ι­κανοποιήσει αναγκάστηκε να φύγει από το νησί άπρακτος. Η συμμετοχή της Ύδρας όμως ήταν απαραίτητη για την επιτυχία της Επανάστασης και ο Οικονόμου μπροστά στην αναβλητικότητα που επικρατούσε στις συσκέψεις των πρόκριτων, α­ποφάσισε να ξεσηκώσει το νησί πραξικοπημα­τικά, με τον προσεταιρισμό του λαϊκού στοι­χείου. Το σχέδιό του πέτυχε γιατί την εποχή ε­κείνη η εμπορική ναυτιλία της Ύδρας αντιμε­τώπιζε μεγάλη κρίση και ανεργία. Η κατάσταση αυτή βοήθησε στο να πείσει τους πλοίαρχους και ναύτες να επαναστατήσουν, αντιδρώντας έτσι στους πλούσιους πρόκριτους. Μόλις γνω­στοποιήθηκε η έναρξη της Επανάστασης στην Πελοπόννησο και η πολιορκία της Ακροναυ­πλίας, ο Οικονόμου μαζί με τους Θ. Γκίκα, Δ. Κριεζή, Γ. Αγαλόπουλο και Π. Μαρκέζη συγκρότησαν επίλεκτο σώμα από 500 Υδραίους για να ενι­σχύσουν δήθεν το επαναστατικό κίνημα της Πελοποννήσου. Αντί όμως να φύγουν για την Πελοπόννησο ενώθηκαν τη νύχτα της 27ης προς 28η Μαρτίου του 1821 με το λαό και τους άνεργους ναυτικούς του νησιού και έγιναν κύ­ριοι των αγκυροβολημένων πλοίων και του Διοικητήριου. Έδιωξαν τότε το διοικητή της Ύδρας Νικόλαο Κοκοβίλα και εγκαθίδρυσαν λαϊκή εξουσία με τον Οικ. στρατιωτικό και πο­λιτικό διοικητή του νησιού. Το πραξικόπημα πέτυχε χωρίς αιματοχυσία γιατί οι πρόκριτοι δεν πρόβαλαν αντίσταση, αλλά αντίθετα υπο­χωρώντας φάνηκαν πρόθυμοι να αναλάβουν και τη συντήρηση των στρατολογημένων. Με­τά από τη δήλωση τους αυτή, ο Οικονόμου τους ζήτη­σε να συμπράξουν μαζί του, αλλά αυτοί αρνή­θηκαν επειδή θεώρησαν ότι το κίνημα είχε προ­σβάλει τον πατριωτισμό τους. Δέχτηκαν όμως να υπογράψουν έγγραφο με το οποίο δήλωναν πίστη στην Επανάσταση και αναγνώριζαν την απόλυτη εξουσία του Οικονόμου (31 Μαρτίου 1821). Έτσι στις 16 Απριλίου 1821 κηρύχτηκε επίση­μα η Επανάσταση στην Ύδρα και αναδείχτηκε αρχηγός του στόλου ο Ιάκωβος Τομπάζης. Έ­γιναν τότε εντατικές οι πολεμικές προετοιμα­σίες και με προκήρυξη ο Οικ. κάλεσε και τα άλ­λα νησιά του Αιγαίου να πάρουν μέρος στην Ε­πανάσταση. Έδωσε επίσης διαταγή στους πλοίαρχους να σέβονται τη σημαία των ουδέτερων κρατών για να μην προκληθεί αντίδραση στην Ευρώπη κατά της Επανάστασης. Οι ενέργειές του όμως κατά της πειρατείας, εξασθένη­σαν τελικά τη θέση του στο νησί, κυρίως όταν θέλησε να εμποδίσει την αρπαγή των λειών. Στις 12 Μαΐου, οι πρόκριτοι επωφελήθηκαν α­πό τη δυσαρέσκεια αυτή και οργάνωσαν αντεπανάσταση. Μετά από σκληρή μάχη κατόρθω­σαν να καταλάβουν το Διοικητήριο και να συλ­λάβουν τον Οικονόμου, καταλύοντας έτσι τη λαϊκή ε­ξουσία του νησιού. Τελικά όμως τον άφησαν ε­λεύθερο και ο Οικονόμου έφυγε από την Ύδρα και πή­γε στο Κρανίδι. Εκεί όμως τον συλλάβανε και πάλι και τον φυλάκισαν στη μονή του Αγίου Γεωργίου, απ* όπου δραπέτευσε και πήγε στο Κουτσοπόδι της Αργολίδας, για να παρουσια­στεί τελικά στο Άργος, στη συνέλευση των επαναστατημένων επαρχιών. Το γεγονός αυτό θορύβησε τους Υδραίους πρόκριτους, που έ­στειλαν δύναμη άντρες για να τον συλλάβουν. Οι διώκτες του τον πρόφτασαν στο δρόμο και τον δολοφόνησαν στη θέση Κατσικάνη, έξω α­πό το Αργός πριν προλάβει η δύναμη των 200 αντρών που είχε στείλει ο Θ. Κολοκοτρώνης να τον σώσει (16 Δεκεμβρίου 1821).

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *