Ζουμπούλι

Η επιστημονική του ονομασία είναι υάκινθος ο ανατολικός (ayacinthus orientate). Βολβόρριζη μονοκοτυλήδονη πόα της οικογένειας των Λειριιδών ή Λιλιδών. Κατάγεται από τη Μικρά Ασία και έχει διαδοθεί σε πολλές χώρες ως καλλωπιστικό φυτό, είτε για διακόσμηση των κήπων, είτε για παραγωγή κομμένων λουλουδιών, με λεπτό άρωμα. Είναι πολυετές φυτό με σχετικά μεγάλο, ωοειδή βολβό και ανθοφόρο στέλεχος ύψους 20 – 60 εκ. Οι Ολλανδοί, οι καλύτεροι καλλιεργητές και παραγωγοί των βολβών του, δημιούργησαν, με διασταυρώσεις και επιλογή, άπειρες ποικιλίες με μονά ή διπλά άνθη, πιο σκληραγωγημένες και ανθεκτικές ως νάνους υακίνθους. Υπάρχουν ακόμα ζουμπούλια που προσαρμόστηκαν στις συνθήκες διαφόρων τόπων τόσο πολύ, ώστε αυτοφύονται. Από το σκουρόχρωμο βολβό εκπτύσσονται, στις αρχές της άνοιξης, γραμμοειδή, μάλλον πλατιά, παχιά φύλλα και το ανθοφόρο στέλεχος. Στην κορυφή του τελευταίου εμφανίζεται αραιός βότρυς από άνθη κυανά, ρόδινα ή λευκά, καθένα από τα οποία αποτελείται από κωδωνοειδές περιγόνιο με έξι λοβούς, κυρτούς προς τα έξω.

Το ζουμπούλι φυτεύεται νωρίς το φθινόπωρο και ανθίζει την άνοιξη. Ευδοκιμεί σε γόνιμα εδάφη, που στραγγίζονται καλά. Για πρώιμη χειμερινή άνθηση είναι προτιμότερο να καλλιεργείται σε γλάστρες. Στην Ελλάδα, το ζουμπούλι δεν συναντάται αυτοφυές όπως και κανένα από τα υπόλοιπα είδη του γένους.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *