Μονή της Χώρας

Βυζαντινό μοναστήρι στην Κωνσταντινούπολη, ή Καχριέ τζαμί (Τζαμί της Νίκης) που μετατράπηκε σε τζαμί το 1511.

Η μονή αρχικά ήταν χτισμένη έξω από τα τείχη της πόλης, όταν όμως αυτά διευρύνθηκαν από τον αυτοκράτορα Θεοδόσιο (413), περιλήφθηκε μέσα στην πόλη. Στον Ιουστινιανό οφείλεται και η οικοδόμηση νέου ναού σε σχήμα βασιλικής, τον οποίο ο έπαρχος Κρίσπος αντικατάστησε με μεγαλύτερο. Στο τέλη του 11ου αι. ο ναός ξαναχτίστηκε με τρούλο από τη μητέρα του αυτοκράτορα Αλέξιου Μαρία, τελικά δε το οικοδόμημα ανακαινίστηκε και επαυξήθηκε με καινούριους χώρους από το Θεόδωρο Μετοχίτη (14ος αι.), μεγάλο λογοθέτη του αυτοκράτορα Ανδρόνικου Β‘. Μετά τη μετατροπή του σε τζαμί και το ασβέστωμα του εσωτερικού του, επιδιορθώθηκε πολύ αργότερα (1875) και αφαιρέθηκε ο ασβέστης στο μεγαλύτερο μέρος του, οπότε ήρθαν στο φως τα περίφημα ψηφιδωτά του. Οι τοιχογραφίες είναι χαρακτηριστικές της ευγενείας και του επικού μεγαλείου της Μακεδονικής σχολής.