Γλυπτό στο μουσείο της Ακρόπολης.
Τέρας της αρχαίας ελληνικής μυθολογίας, που η κορφή του έφθανε στα άστρα και τα χέρια του στην Ανατολή και τη Δύση. Από τα μάτια του έβγαιναν φλόγες, και από τα εκατό κεφάλια του κραυγές και σφυρίγματα. Αποτελούσε προσωποποίηση της έκρηξης των ηφαιστείων ή της μεγάλης κακοκαιρίας. Ο Δίας ηττήθηκε από τον Τυφώνα που του έκοψε τα νεύρα των χεριών και των ποδιών και τον φυλάκισε στο Κωρύκειον Αντρον της Κιλικίας, απ’ όπου τον ελευθέρωσε ο Ερμής. Επικεφαλής άρματος με φτερωτά άλογα, ο Δίας επιτέθηκε τότε εναντίον του Τυφώνα και τον κατακεραύνωσε, καταπλακώνοντάς τον με βράχια και βουνά. Από τα έγκατα όμως των βουνών, ο Τυφών εξακολουθούσε να βγάζει κραυγές και να τινάζει φλόγες και λάβα.